محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 231

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

و ديگر حديثى است كه روايت كرده‌اند كه : در روز قيامت ، حق تعالى از براى حساب ودادخواهى خلق بر سر عرش نشيند كه به قدر چهار انگشت از عرش بزرگتر باشد « 1 » يا عرش از او بزرگتر باشد على اختلاف الرّوايتين « 2 » . و ديگر حديثى است كه بعضى از حنابله روايت كرده‌اند كه : روز قيامت حضرت‌فاطمه بپاى عرش الهى رود و دست به قائمهء عرش زند وشكوه از دست يزيد كند ، و حق تعالى چند ملك براى احضار يزيد فرستد ، و چون يزيد از دور پيدا شود ، حضرت فاطمه پشتش به سمت يزيد باشد ، حق‌تعالىبه چشم خود اشاره‌به يزيد كند كه از دست فاطمه به زير عرش پناه برد و در بست خدا نشيند ، و چون فاطمه بر اين حيله مطّلع شود ، وشروع به داد وبيداد كند ، والتماس او را خدا كند كه از سر تقصير يزيد ، فاطمه در گذرد ، وفاطمه قبول نكند ، پس خدا تعرّض به فاطمه كند وگويد : پسر تو از من عزيزتر و بهتر نيست ! نمرود به تير زهر آلود ساق پاى مرا زخم كرده ، و هنوز خوب نشده است ، و من او را بخشيدم وداخل‌بهشت گردانيدم ، پس فاطمه برسبيل انكار واستعلام حقيقت حال گويد خداوند ! از كجا معلوم مىشودكه نمرود

--> ( 1 ) - ملل ونحل شهرستانى : 97 . ( 2 ) - ملل ونحل شهرستانى : 99 .